Διακήρυξη της ΚΕ του ΚΚΕ
«Εργατοϋπάλληλοι, αυτοαπασχολούμενοι, άνεργοι, αγρότες, συνταξιούχοι, νέοι και γυναίκες των λαϊκών οικογενειών,
Το ΚΚΕ καλεί το λαό να αξιοποιήσει το
δημοψήφισμα ως ευκαιρία, για να δυναμώσει η αμφισβήτηση στην ΕΕ, να
δυναμώσει η πάλη για τη μοναδική ρεαλιστική διέξοδο από τη σημερινή
βαρβαρότητα, που έχει μόνο ένα περιεχόμενο: ΡΗΞΗ - ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ
ΕΕ, ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙΩΝ,
ΕΡΓΑΤΙΚΗ - ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ.
Με τη δράση και την επιλογή του να απαντήσει στην
κοροϊδία του κάλπικου ερωτήματος που θέτει η κυβέρνηση και να απορρίψει
τόσο την πρόταση των ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ όσο και την πρόταση της κυβέρνησης
ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Και οι δύο προτάσεις περιέχουν βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα,
που θα έρθουν να προστεθούν στα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους
των προηγούμενων κυβερνήσεων της ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Και οι δύο υπηρετούν τα
συμφέροντα του κεφαλαίου και τα καπιταλιστικά κέρδη.
Το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα θα μεταφραστεί από την
ελληνική κυβέρνηση ως έγκριση της δικής της αντιλαϊκής πρότασης των 47+8
σελίδων. Το ΝΑΙ θα μεταφραστεί ως συγκατάθεση στα βάρβαρα μέτρα της
τρόικας και "παραμονή στην ΕΕ με κάθε θυσία", όπως λένε η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ,
το ΠΟΤΑΜΙ. Και οι δύο απαντήσεις οδηγούν στο ΝΑΙ στην ΕΕ και την
καπιταλιστική βαρβαρότητα.
Ο λαός να μην επιλέξει ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη.
Να σηκώσει το ανάστημά του και να εκφράσει,
με όλα τα μέσα και τους τρόπους, στο δημοψήφισμα την αντίθεσή του στην
ΕΕ και τα μνημόνια διαρκείας της.
Να "ακυρώσει" αυτό το δίλημμα, ψηφίζοντας στην κάλπη την πρόταση του ΚΚΕ.
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ, ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ
Η κυβέρνηση με το δημοψήφισμα θέλει να εκβιάσει το λαό:
-
Να εγκρίνει τη δική της πρόταση προς την τρόικα, η οποία είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος.
-
Να συναινέσει στους αντιλαϊκούς σχεδιασμούς της.
-
Να του "φορτώσει" τις νέες αντιλαϊκές επιλογές της,
είτε αυτή είναι μια νέα δήθεν "βελτιωμένη" συμφωνία με τους
ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς είτε μια έξοδος από το ευρώ που θα κληθεί
να πληρώσει ξανά ο λαός.
Κοροϊδεύει:
-
Όταν επικαλείται το σεβασμό της λαϊκής θέλησης. Η
θέληση του λαού όλα αυτά τα χρόνια ήταν να απαλλαγεί από τα μνημόνια,
τους εφαρμοστικούς νόμους, ενώ η ίδια με την πρότασή της προς τους τρεις
θεσμούς τα διατηρεί και τα ενισχύει.
-
Όταν μιλάει για λαϊκή κυριαρχία, τη στιγμή που τα
κλειδιά της οικονομίας τα κρατά στα χέρια της η άρχουσα τάξη, την οποία
στηρίζει με την πολιτική της η κυβέρνηση.
-
Όταν ισχυρίζεται ότι εντός της ΕΕ και της
καπιταλιστικής ανάπτυξης υπάρχει λύση προς όφελος του λαού, ότι μπορεί
αυτή η λυκοσυμμαχία να αλλάξει.
Η κυβερνητική πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι
έκθετη, γιατί απέρριψε την πρόταση του ΚΚΕ - και ούτε καν την έθεσε σε
ψηφοφορία στη Βουλή - να τεθούν στην κρίση του ελληνικού λαού τα εξής
ζητήματα:
- ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
- ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ - ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ OΛΩΝ ΤΩΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ
Ο ΣΥΡΙΖΑ, οι ΑΝΕΛ, αλλά και η ΝΔ, όπως και τα άλλα
αστικά κόμματα, παρουσιάζουν τα διλήμματα του κεφαλαίου και των διαφόρων
τμημάτων του ως διλήμματα του λαού. Είναι ψεύτικα και εκβιαστικά
διλήμματα, προσπαθούν να εκφοβίσουν, για να μένει πάντα στο απυρόβλητο ο
καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης, ο οποίος, είτε με ευρώ είτε με δραχμή,
οδηγεί σε κρίση, ανεργία, φτώχεια, πλούτο και προνόμια για τους λίγους.
ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ
Ή θα γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων, με
ισχυρό ΚΚΕ, αξιοποιώντας την πείρα του και τις ανεκμετάλλευτες δυνάμεις
που έχει και τις οποίες δεν έχει ακόμη δοκιμάσει. Ή τα επόμενα χρόνια θα
μετρήσει νέες απογοητεύσεις, νέες ήττες και μάλιστα σε μάχες που δεν θα
έχει καν δοκιμάσει να δώσει. Γιατί είναι άλλο πράγμα να χάνεις μια
μάχη, επειδή ο συσχετισμός είναι ακόμη αρνητικός, επειδή ακόμη ο
αντίπαλός σου είναι πιο δυνατός και είναι άλλο, τελείως διαφορετικό, να
χάνεις χωρίς να έχεις δώσει ποτέ αυτήν τη μάχη.
Η πρώτη επιλογή ανοίγει δρόμους και
προοπτικές, δημιουργεί προϋποθέσεις και παρακαταθήκες για να αλλάξουμε
το συσχετισμό σε μια πορεία, να αποσπάσουμε και κάποιες επιμέρους
κατακτήσεις, η δεύτερη επιλογή είναι η πλήρης συνθηκολόγηση με τη
βαρβαρότητα, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια να ζήσουμε τα επόμενα χρόνια
πολύ χειρότερα εμείς και τα παιδιά μας.
Τόσο η κυβέρνηση, με τις κινήσεις της, όσο και τα
άλλα κόμματα, με τη στάση τους, δημιουργούν το κατάλληλο έδαφος, κλίμα
φόβου, όπως δείχνουν οι ουρές στα ΑΤΜ, στα σούπερ μάρκετ κλπ., για να
περάσουν το δίλημμα "συμφωνία ή χρεοκοπία", "ευρώ ή δραχμή", που έλεγαν
τόσα χρόνια η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και έχει μεγάλη ευθύνη ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί
σήμερα τους δίνει τη δυνατότητα να εμφανίζονται δήθεν δικαιωμένοι για
την καταστροφική για το λαό πολιτική τους.
Η κυβέρνηση στόχο έχει να κάμψει τις λαϊκές
αντιδράσεις, τη συνεχώς ογκούμενη αγανάκτηση του ελληνικού λαού από τα
βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα, που φτάνει μέχρι την ουσιαστική αμφισβήτηση των
κυβερνητικών επιλογών, της ΕΕ, του ΔΝΤ.
Ούτε η πρόταση των ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ, ούτε η
κυβερνητική πρόταση των 47+8 συμπληρωματικών σελίδων διορθώνεται γιατί
είναι γεμάτες βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα.
Ο ελληνικός λαός πρέπει πιο αποφασιστικά να βροντοφωνάξει:
ΔΕΝ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΝΕΧΕΙΑ - ΑΡΚΕΤΑ ΜΑΤΩΣΑΜΕ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ
ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ, ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΣΤΕ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΕΣΑΣ
Η κυβέρνηση κοροϊδεύει ωμά και προκλητικά το λαό με
το παραμύθι της "κοινωνικής δικαιοσύνης", ότι δήθεν "τα δικά της μέτρα
έχουν αναδιανεμητικό χαρακτήρα και μεταφέρουν τα βάρη στα υψηλότερα
στρώματα", αφού:
-
Δεν καταργεί τις προκλητικές φοροαπαλλαγές και επιδοτήσεις που έχει.
-
Χαρίζει χρέη και πρόστιμα και μάλιστα με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου.
-
Διευκολύνει το κεφάλαιο να νομιμοποιήσει αδήλωτα εισοδήματα.
-
Δεν καταργεί τους νόμους που τσάκισαν μισθούς, συντάξεις, δικαιώματα, για να στηρίξουν τα κέρδη του κεφαλαίου.
Το κάλπικο ΟΧΙ που προτείνει η κυβέρνηση είναι ένα μεγάλο ΝΑΙ στο μνημόνιο ΣΥΡΙΖΑ, είναι ΝΑΙ στην κλιμάκωση της επίθεσης σε βάρος του λαού.
Τα μέτρα που προτείνει η κυβέρνηση, όπως κι αυτά των
ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ, έρχονται να προστεθούν στους περίπου 500 εφαρμοστικούς
νόμους που παραμένουν σε ισχύ, στη στάση πληρωμών που έχει επιβάλει η
κυβέρνηση σε νοσοκομεία, Πανεπιστήμια, κοινωνικές υπηρεσίες, στον
αναγκαστικό εσωτερικό δανεισμό των ταμειακών διαθέσιμων ασφαλιστικών
ταμείων, δημόσιων οργανισμών και φορέων.
Πίσω από τις πατριωτικές κορόνες του ΣΥΡΙΖΑ και των
άλλων αστικών κομμάτων κρύβεται σήμερα η διαπάλη ανάμεσα στη Γερμανία,
στο ΔΝΤ, στις ΗΠΑ, σε τμήματα της αστικής τάξης, για το μέλλον της
Ευρωζώνης και τη θέση της καπιταλιστικής Ελλάδας σε αυτήν, αλλά και για
τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή που οδηγούν το λαό σε νέες
περιπέτειες.
Είναι απάτη ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι μπορεί η
ΕΕ, αυτό το οικοδόμημα των ευρωπαϊκών μονοπωλίων να γίνει φιλολαϊκό. Οι
αντιπαραθέσεις στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη δεν είναι για να γίνει η "ΕΕ
των λαών", αλλά για να είναι πιο ενιαία και αποτελεσματική η
αντιδραστική πολιτική της ενάντια στους λαούς.
Γι’ αυτό η ΕΕ προχωρά στην "ολοκλήρωση της ΟΝΕ στην Ευρωζώνη", που σημαίνει:
-
Παραπέρα ενίσχυση του δημοσιονομικού συμφώνου, των
εποπτικών ελέγχων, των αναβαθμισμένων μνημονίων διαρκείας, που ισχύουν
σε ολόκληρη τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ και μάλιστα με ειδικές ρήτρες για τα
κράτη που υπάγονται σε "μηχανισμούς στήριξης", όπως είναι η Ελλάδα.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση:
-
Ενισχύει την "οικονομική διακυβέρνηση", με ενιαία κριτήρια και ελέγχους για όλα τα κράτη-μέλη.
-
Προχωρά στο ευρωπαϊκό "δημοσιονομικό συμβούλιο", το
οποίο αυτόματα θα υπαγορεύει μέτρα για να τηρηθούν οι αντιλαϊκοί στόχοι
των κρατικών προϋπολογισμών. Μάλιστα, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει
καταθέσει ήδη στους "θεσμούς" πρόταση για συγκρότηση ελληνικού
"δημοσιονομικού συμβουλίου", το οποίο θα προχωρά σε "αυτόματες
οριζόντιες μειώσεις" όλων των κρατικών δαπανών (συντάξεις, μισθοί,
επιδοτήσεις κλπ.), σε περιπτώσεις αποκλίσεων από τους αντιλαϊκούς
στόχους.
Είναι τεράστια η ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί την ώρα που
παζάρευε τις δικές της αντιλαϊκές προτάσεις με αυτές των δανειστών, την
ίδια στιγμή καλούσε σε συλλαλητήρια το λαό για να τη στηρίξει, για να
εγκλωβίσει όποιον αρχίζει να σκέφτεται ριζοσπαστικά, όποιον αγαναχτεί με
την ΕΕ. Τόσο τα "αντιπολιτευτικά" συλλαλητήρια όσο και τα
φιλοκυβερνητικά έχουν στόχο να υπονομεύσουν το κίνημα, να κάνουν το λαό
χειροκροτητή της ΕΕ. Τα μεν με το σύνθημα «Μένουμε ΕΕ πάση θυσία» και τα
άλλα με το απατηλό σύνθημα «Να αλλάξουμε την ΕΕ».
Τώρα πρέπει να δυναμώσει η λαϊκή αμφισβήτηση για την ΕΕ και να συναντηθεί με την αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή γραμμή πάλης που προτείνει το ΚΚΕ
Εργατοϋπάλληλοι, αυτοαπασχολούμενοι, άνεργοι, αγρότες, συνταξιούχοι, νέοι και γυναίκες των λαϊκών οικογενειών,
Όσοι σήμερα καταφέρατε να ξεφύγετε από τα
δόκανα του "παλιού" δικομματισμού της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και ακολουθήσατε
τον ΣΥΡΙΖΑ, πιστεύοντας ότι κάτι θα γίνει, έχετε τη δυνατότητα να
αντιτάξετε τη μεγάλη δύναμή σας, που δεν την έχετε χρησιμοποιήσει ως
τώρα, που τη βάλατε σε δεύτερη μοίρα, με την ελπίδα ότι μέσα από τις
εκλογές, όπως αυτές του Γενάρη, μπορούσε να αλλάξει ριζικά ή έστω προς
το καλύτερο η ζωή σας.
Επιβεβαιώνεται η εκτίμηση του ΚΚΕ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα
μπορούσε να ανοίξει δρόμο φιλολαϊκό, αφού εκφράζει συμφέροντα του
κεφαλαίου, ντόπιου και ξένου, ανεξάρτητα από την όξυνση των αντιθέσεων
μέσα στην Ευρωζώνη.
Καμιά κυβέρνηση εντός των τειχών της ΕΕ, των
μονοπωλίων δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις αντιθέσεις, μέσα ή έξω από το
ευρώ και με στόχο την καπιταλιστική ανταγωνιστικότητα, χωρίς να πάρει
άμεσα ή έμμεσα μέτρα υποτίμησης του εργατικού - λαϊκού εισοδήματος.
Γι’ αυτό το εργατικό - λαϊκό κίνημα οφείλει να
ανασυνταχθεί, να αντεπιτεθεί για τα δικά του συμφέροντα, άμεσα και με
προοπτική. Με ακλόνητο στυλοβάτη το ΚΚΕ μπορούν να συσπειρωθούν
πρωτοπόρες εργατικές - λαϊκές δυνάμεις, οι νέοι και οι νέες.
Συσπείρωση με το ΚΚΕ σε όλα τα μέτωπα πάλης, με όλες
τις μορφές αγώνα, σε κάθε πολιτική αναμέτρηση και με οποιαδήποτε
εκλογική μορφή της.
Θέση του ΚΚΕ είναι η ρήξη με το κεφάλαιο, την εξουσία
του, με την ΕΕ. Και αυτή θα προκύψει από τη θέληση και δράση του
εργατικού - λαϊκού κινήματος, σε συσπείρωση με το ΚΚΕ.
Ο δρόμος σύγκρουσης και ρήξης, που περιλαμβάνει και
την έξοδο από την ΕΕ, είναι φιλεργατικός - φιλολαϊκός όταν στηρίζεται σε
άλλα κίνητρα παραγωγής, οικονομίας, καθορισμού εσόδων - εξόδων, για τις
κοινωνικές ανάγκες, δηλαδή όταν στηρίζεται στην κοινωνική ιδιοκτησία
και τον κεντρικό σχεδιασμό.
Αυτή είναι η λύση για την ικανοποίηση των λαϊκών
αναγκών και όχι το Grexit, η καπιταλιστική Ελλάδα της δραχμής, που την
άρχουσα τάξη θα στηρίζουν άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα και ο λαός θα
συνεχίσει να ματώνει.
Το ΚΚΕ συνεχίζει να πρωτοστατεί στην πάλη για
την υπεράσπιση των εργαζομένων, για μέτρα ανακούφισης, για διεκδίκηση
των απωλειών από την κρίση, για υπεράσπιση του εργατικού - λαϊκού
εισοδήματος. Κυρίως να κατευθύνεται αυτή η κοινή πάλη των εργατικών και
άλλων λαϊκών δυνάμεων, η κοινωνική συμμαχία, στη συνολική ρήξη και
αποδέσμευση από την ΕΕ, την εξουσία του κεφαλαίου και των μονοπωλιακών
ομίλων, με την εργατική τάξη, το λαό στην εξουσία.
Καλούμε το λαό, σε συμπόρευση με το ΚΚΕ, να
γυρίσει την πλάτη του στα κόμματα της ΕΕ, του κεφαλαίου, να απομονώσει
τη ναζιστική εγκληματική Χρυσή Αυγή.
ΔΕΝ ΔΙΑΛΕΓΟΥΜΕ ΜΝΗΜΟΝΙΟ
ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΟΥ ΣΥΓΚΛΙΝΟΥΝ ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ
ΛΕΜΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΝΑΙ ΣΕ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΩΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ
ΝΑΙ ΣΤΗ ΡΗΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΕ, ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥΣ
ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΤΟ ΝΑΤΟ, ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ, ΤΗ ΜΟΝΟΜΕΡΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ, ME ΤΟ ΛΑΟ ΚΥΡΙΑΡΧΟ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΞΟΥΣΙΑ».
Ανακοίνωση της Κ.Σ.Ε. της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α
- Η πεντάμηνη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης με την τρόικα απέδειξε καθαρά ότι ΔΝΤ, Ευρωπαϊκή Ένωση και Ευρωζώνη σημαίνουν μνημόνια φτώχιας, βάρβαρη λιτότητα και τεράστια ανεργία για το λαό, ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, ντροπιαστική επιτροπεία και κατάλυση κάθε λαϊκής κυριαρχίας. Ο κάθε εργαζόμενος είδε την βαθιά αντιδραστική φύση αυτών των θεσμών, που βάζουν πάνω από όλα τα συμφέροντα των τραπεζιτών, των πολυεθνικών και του κεφαλαίου που εκπροσωπούν. Η άθλια στάση των δανειστών στοχεύει όχι μόνο στην επιβολή αυτής της αντιλαϊκής λαίλαπας αλλά και στην συντριβή του λαού, στην πλήρη καθυπόταξή του, στην μη αμφισβήτηση του δρόμου της καπιταλιστικής ανασυγκρότησης.
- Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στο διάστημα αυτό, κάτω από το βάρος των επιλογών της για «διαπραγμάτευση εντός της ευρωζώνης» και της λογικής «ούτε ρήξη ούτε υποταγή», γιαι «ανάπτυξη » με κριτήριο και στόχο το κέρδος, όχι μόνο δεν έσκισε τα μνημόνια, αλλά αναγνώρισε και εξυπηρέτησε κανονικά το άδικο και χιλιοπληρωμένο χρέος στους τοκογλύφους – δανειστές, και έφτασε να προτείνει η ίδια μια σκληρή αντιλαϊκή συμφωνία (πρόταση 47 σελίδων και οι παραπέρα ακόμα χειρότερες προσαρμογές), η οποία αποτελεί ουσιαστικά ένα νέο μνημόνιο.
- Η αναγγελία δημοψηφίσματος έγινε κάτω από την πίεση των λαϊκών διαθέσεων να μπει τέρμα στην συνέχιση της ίδιας πολιτικής και της μαζικής αντίστασης στον συμβιβασμό με τους εκβιαστές του ΔΝΤ και της ΕΕ, που ανάγκασε την κυβέρνηση να μην υπογράψει συμφωνία. Αποτελεί ένα βήμα μπροστά για όλους όσους παλέψαμε και παλεύουμε ενάντια σε παλιά και νέα Μνημόνια.
- Όλο αυτό το διάστημα απέναντι στον λαό υψώνεται το μέτωπο του «ναι». Είναι το μέτωπο των Σαμαροβενιζέλων, του μνημονιακού εσμού του «μένουμε Ευρώπη», των καναλαρχών, όλων εκείνων που επένδυσαν τα ταξικά τους συμφέροντα στα μνημόνια και την βάρβαρη εκμετάλλευση του ελληνικού λαού.
- Η κυβέρνηση εντάσσει την εξαγγελία του δημοψηφίσματος στη λογική της συνέχισης των διαπραγματεύσεων για την επίτευξη ενός «αξιοπρεπούς συμβιβασμού», εντός του «κοινού ευρωπαϊκού οικοδομήματος», του οποίου η Ελλάδα αποτελεί «αναπόσπαστο κομμάτι» όπως δηλώνει. Δεν αποτελεί ΟΧΙ στην προοπτική νέας μνημονιακής λιτότητας, που η ίδια έχει ήδη αποδεχθεί μέσω της πρότασης που κατάθεσε στις διαπραγματεύσεις. Η τακτική της καθορίζεται από την ίδια αποτυχημένη λογική που μας οδήγησε μέχρις εδώ.
- Το δικό μας ΟΧΙ είναι διαφορετικό. Είναι το ΟΧΙ του λαού:
- στη ληστοσυμμορία των δανειστών και στα τσιράκια τους.
- στη μνημονιακή πρόταση υποταγής των 47 σελίδων της κυβέρνησης.
- στην ΕΕ και την ευρωζώνη.
Είναι το ΟΧΙ που διεκδικεί: Ακύρωση παλιών και νέων μνημονίων.
Παύση πληρωμών στους δανειστές και διαγραφή του χρέους. Εθνικοποίηση
των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων με λαϊκό εργατικό έλεγχο. Με
έξοδο από την ευρωζώνη και την Ε.Ε..Αυτή η πολιτική μπορεί να
εξασφαλίσει δουλειά για τους άνεργους, αυξήσεις στους μισθούς και στις
συντάξεις, λεφτά για τα σχολεία, τα νοσοκομεία, τους δήμους, τα
ασφαλιστικά ταμεία. Για να πάρουμε πίσω όσα μας έκλεψαν, να
διεκδικήσουμε όσα μας ανήκουν.
7. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί τον λαό και την νεολαία να αντιτάξουν ένα περήφανο, ανυπότακτο «Όχι» πρώτα απ’ όλα στο δρόμο με τους μαζικούς κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες ανατροπής της επίθεσης και των παλιών και νέων μνημονίων, αλλά και στην όποια κάλπη όπου
και όταν στηθεί. Είναι ανάγκη τώρα το εργατικό κίνημα, ο λαός με τους
αγώνες και τις κινητοποιήσεις του να δώσει «χρώμα» στο ΟΧΙ στην πορεία
προς το δημοψήφισμα.
Για την αντεπίθεση του κινήματος, για το μεγάλο «Ναι» στον άλλο δρόμο της συνειδητής ρήξης με ΕΕ – ΔΝΤ, της αντικαπιταλιστικής ανατροπής της επίθεσης
του μαύρου μετώπου. Για μια ένα νέο γύρο αγώνων, γα την νίκη των
κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων του λαού μας, ένα διεθνιστικό
μήνυμα αντίστασης, αξιοπρέπειας και απελευθέρωσης προς όλους τους λαούς
της Ευρώπης και του κόσμου.
ΕΕΚ-Τροτσκιστές
OI TPAΠEZEΣ ΣTA XEPIA TOY ΛAOY – OXI ΣTOYΣ KEPΔOΣKOΠOYΣ TPOΪKANOYΣ TPAΠEZITEΣ
Εργατικός – λαϊκός έλεγχος στις τράπεζες και στη ροή κεφαλαίων στο εξωτερικό.
Nα μη χαθούν οι μισθοί και οι συντάξεις των εργαζομένων και του φτωχού λαού.
AMEΣH ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ
Ταξικός πόλεμος ενάντια στον ανορθόδοξο πόλεμο της τρόικας EE/EKT/ΔNT και της τρόικας εσωτερικού NΔ-ΠAΣOK- θολό Ποτάμι
Στο δημοψήφισμα ψηφίζουμε OXI
ΟΧΙ στους ληστές ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ
ΟΧΙ στους ντόπιους συνεργάτες της τρόικας ΝΔ, Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ
Το παιχνίδι τέλειωσε: ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ, TPAΠEZEΣ, ΣTPATHΓIKOI TOMEIΣ THΣ OIKONOMIAΣ ΣTA XEPIA TOY KOINΩNIKOΎ ΣYNOΛOY, Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ!
Εργατική κυβέρνηση – με εργατική εξουσία
ΚΑΤΩ Η ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΕ! ΚΟΚΚΙΝΗ ΕΥΡΩΠΗ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ!
Mε το σφίξιμο της βίδας και την πιστωτική ασφυξία, τουλάχιστον από τον περασμένο Aύγουστο, τους εκβιασμούς και τα τελεσίγραφα που κορυφώθηκαν μετά τις 25 Γενάρη 2015 και την εκλογική νίκη του ΣYPIZA, οι διεθνείς τοκογλύφοι EE/EKT/ΔNT, με τα ντόπια όργανά τους στο εσωτερικό, τους τραπεζίτες των “συστημικών” τραπεζών, τα παπαγαλάκια των MME και τα πολιτικά τους ανδρείκελα σε NΔ, ΠAΣOK και θολό Ποτάμι οδηγούν τη χώρα στην κήρυξη χρεοκοπίας και το λαό στην καταστροφή. Ένας ανορθόδοξος πόλεμος, ένα μεταμοντέρνο πολιτικο-οικονομικό πραξικόπημα βρίσκεται εν εξελίξει. Δεν θέλουν απλά να ανατρέψουν την κυβέρνηση, θέλουν να τρομοκρατήσουν και να γονατίσουν έναν ολόκληρο λαό, τον ελληνικό λαό, δίνοντας μήνυμα στους και στους άλλους λαούς της Eυρώπης που εξεγείρονται ενάντια στη διαρκή λιτότητα και την τερατώδη ανεργία. Όλοι στους δρόμους, όλοι στον αγώνα. Nα ανατρέψουμε τα σχέδια της τρόικας εξωτερικού και εσωτερικού.
The game is over! - Το παιχνίδι τελείωσε, αλλά όχι όπως το εννοούσε το άθλιο φερέφωνο της ΕΕ Ντόναλντ Τουσκ, παραδίδοντας το ιταμό τελεσίγραφο των διεθνών τοκογλύφων ούτε όπως το εύχονταν οι ντόπιοι συνθηκολόγοι. Είναι η οργή του λαού για την απαίτηση της αλαζονικής τρόικας ΔΝΤ/ΕΕ/ΕΚΤ για εξευτελιστική υποταγή και κλιμάκωση της μνημονιακής φρίκης που προκάλεσε σεισμό έξω αλλά και μέσα στις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι η παλλαϊκή κατακραυγή που υποχρέωσε τον Τσίπρα και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, στην αναγγελία δημοψηφίσματος στις 5 Ιουλίου.
Το παιχνίδι τέλειωσε. Τώρα ήρθε η ώρα του Λαού, όχι μόνο στις κάλπες αλλά πρώτα και κύρια στους δρόμους και στον αγώνα για ελευθερία, κοινωνική δικαιοσύνη, χειραφέτηση. Ο λαός με επικεφαλής την εργατική τάξη και τη νέα γενιά μπορεί και πρέπει να κινητοποιηθεί, να σκίσει τα τελεσίγραφα και όλα τα μνημόνια, παλιά και νέα!
Ρήξη με ΕΕ και κεφάλαιο εδώ και τώρα! Να πάρουμε την ζωή μας, τον κοινωνικό πλούτο , την εξουσία στα χέρια μας!
Η ώρα της αλήθειας σήμανε. Όλοι οι συμβιβασμοί με το κεφάλαιο μέσα κι έξω από την χώρα που έκανε η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ -με τους δεξιούς εθνικιστές του Καμμένου, με την καραμανλική Δεξιά στο θέμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, με τον ΣΕΒ, με τους λεγόμενους “θεσμούς” του ιμπεριαλισμού σε Ευρώπη και Αμερική- όχι μόνο απέτυχαν αλλά έκαναν ακόμα πιο επιθετικούς τους κεφαλαιοκράτες και τους μηχανισμούς της ΕΕ και του ΔΝΤ.
Μετά από πέντε μήνες συνεχών υποχωρήσεων της ελληνικής κυβέρνησης, καταπάτησης όλων των υποσχέσεων και προσδοκιών για τερματισμό της λιτότητας, μετά από μια πολύμηνη κατρακύλα που άρχισε με την συνθηκολόγηση της 20ης Φεβρουαρίου κι ενώ ογκώνονταν η λαϊκή δυσφορία κι απογοήτευση, οι ψευτοδιαπραγματεύσεις κατέληξαν στο αναμενόμενο ΤΙΠΟΤΑ. Τί άλλο να περιμένεις με τους γκάνγκστερς να κρατούν το πιστόλι απαιτώντας “τα (ανύπαρκτα) λεφτά σου ή την ζωή σου”;
Στα πρόθυρα πολιτικής αυτοκτονίας ο Τσίπρας κι η κυβέρνησή του κάλεσαν σε δημοψήφισμα - παρόλο που ελάχιστες μέρες πριν ο ίδιος ο πρωθυπουργός το απέρριπτε ρητά.
Το ΕΕΚ καλεί τον λαό να αδράξει την ευκαιρία, να αξιοποιήσει το δημοψήφισμα με ένα κατηγορηματικό, αταλάντευτο ΟΧΙ στο λαοκτόνο σχέδιο των ιμπεριαλιστικών “θεσμών”, να ετοιμαστεί από ΤΩΡΑ για το ΜΕΤΑ την 5η Ιουλίου, με ένα πρόγραμμα σοσιαλιστικής διεξόδου από την κρίση και με ένα συλλογικά επεξεργασμένο από το εργατικό-λαϊκό κίνημα σχέδιο δράσης.
Αυτό τρέμουν πάνω απ’ όλα τρόικα και τροϊκανοί. Γι’ αυτό βγάζουν αφρούς και ο Ντάισεμπλουμ, το τσιράκι του Σόιμπλε αλλά και τα ντόπια τσιράκια του, όλοι οι βρικόλακες της μνημονιακής αστικής πολιτικής, οι Σαμαράδες και ο Βενιζέλοι, οι φασίστες του Αδ-όνειδος και του Βορίδη, οι Φώφες και η τηλεπερσόνα του Μπόμπολα και του Ποταμιού λάσπης, όλα τα μαύρα παπαγαλάκια τους με ή χωρίς κουκούλα στα ΜΜΕ και στο διαδίκτυο, με την επιχείρηση τρομοκράτησης του λαού.
Ήδη από τις τελευταίες φάσεις της “διαπραγμάτευσης”-δόκανο έγινε φανερή η ετοιμασία ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ σε συσκευασία Βρυξελλών και Βερολίνου, με τα υποκινούμενα “κινήματα”-κατσαρόλας και σφυρίχτρας στο Σύνταγμα, με τα καλέσματα του Σαμαρά και του Σταύρου Θεοδωράκη για “κυβέρνηση εθνικής ενότητας” χωρίς εκλογές. Και τώρα κλιμακώνεται με την υστερική καμπάνια μαζικού εκφοβισμού και υπέρ του ΝΑΙ, που όπως είπε και ο Ντάισεμπλουμ πρέπει να το διαδεχτεί επιβολή ανοιχτά μνημονιακής κυβέρνησης ανδρεικέλων.
Δεν υποχωρούμε, δεν συνθηκολογούμε, κλιμακώνουμε κι εμείς την δράση πριν και μετά τις 5 Ιουλίου - αυτή πρέπει να είναι η απάντησή μας.
Η θολή στάση των τάχα “ίσων αποστάσεων” της ηγεσίας του ΚΚΕ είναι επιεικώς απαράδεκτη, υποστηρικτική του συστήματος, αντιδραστική. Το επιχείρημα ότι ένα άμεσο ΟΧΙ στο σχέδιο των δανειστών είναι έμμεση αποδοχή της καταστροφικής μνημονιακής πρότασης της κυβέρνησης Τσίπρα είναι το επιχείρημα που χρησιμοποίησε στη Βουλή κι ο Σαμαράς. Αυτές είναι οι “ίσες αποστάσεις”;
Σε κάθε δημοψήφισμα υπάρχει το ρίσκο του ίδιου του ερωτήματος. Εδώ δεν μπαίνει να διαλέξει ο λαός ανάμεσα στο σχέδιο της τρόικας και το κυβερνητικό σχέδιο, αν θα μας σκοτώσουν με πιστόλι ή με μαχαίρι κι ούτε καν, βέβαια, αν προτιμούμε ευρώ ή δραχμή. Αυτά είναι εκ του πονηρού. Στο ερώτημα : “να σας σκοτώσουμε με το τελεσίγραφο Βρυξελλών –Βερολίνου -Ουάσιγκτον, ναι ή όχι; η απάντηση είναι αυτονόητη, ένα βροντερό ΟΧΙ.
Οι ευσεβείς πόθοι ορισμένων υπουργών ότι ένα Όχι μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν “διαπραγματευτικό χαρτί” εκφράζουν την αντιδραστική εμμονή στη χρεοκοπημένη αναζήτηση ανέφικτου συμβιβασμού. Πιο πιθανό είναι να χάσουν την υπουργική καρέκλα πριν καν πάρουν το αεροπλάνο για τις Βρυξέλλες.
Καλούμε την λαϊκή βάση και τις μαχόμενες δυνάμεις που στηρίζουν ΣΥΡΙΖΑ να απαιτήσουν από την ηγεσία τους να κόψει τους δεσμούς ταξικής συνεργασίας με τους ιμπεριαλιστικούς θεσμούς, την ΕΕ και το ΔΝΤ, το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο και το πολιτικό προσωπικό τους.
Η ζωτικής σημασίας πολιτική ανεξαρτησία της εργατικής τάξης και του επαναστατικού κινήματος από την κυβέρνηση απαιτεί σκληρή, ασυμβίβαστη κριτική στην πολιτική της, στη λογική της “διαπραγμάτευσης” και την πολιτική ταξικής συνεργασίας με το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο. Συνάμα απαιτεί επειγόντως κι ένα άμεσο εναλλακτικό σχέδιο σοσιαλιστικής διεξόδου από την κρίση με εργατική εξουσία.
Ένα Πανελλαδικό Συνέδριο εκλεγμένων αντιπροσώπων όλου του εργατικού κινήματος, των κοινωνικών κινημάτων, του αυτο-οργανωμένου λαού πρέπει να ετοιμαστεί άμεσα να συζητήσει το εναλλακτικό πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση. Για να μην αποφασίζουν άλλοι για μας χωρίς εμάς.
Απαιτείται Ενιαίο Ταξικό Μέτωπο όλων των πολιτικών και κοινωνικών οργανώσεων, κινημάτων, συλλογικοτήτων, οργανωμένων κι ανοργάνωτων μαζών της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων ενάντια στον ταξικό εχθρό, μέσα κι έξω από την χώρα, κι όχι ο πολιτικός ναρκισσισμός, η αυτο-αναφορικότητα, και διασπαστική στάση των γραφειοκρατών του Περισσού.
2. Η κρίση της Ελλάδας είναι το αδιέξοδο της ίδιας της ΕΕ. Ο εχθρός είναι αδύναμος μπορεί να τον νικήσουμε!
Στις 23 Ιουνίου, η φωνή του Σίτι του Λονδίνου, οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς δημοσιεύανε το άρθρο του αναλυτή τους Γκίντεον Ράχμαν που τόνιζε ότι όποιον δρόμο κι αν ακολουθήσουν οι ιθύνοντες της ΕΕ απέναντι στην ελληνική κρίση “ο τελικός προορισμός μπορεί να είναι ο ίδιος: η καταστροφή του ευρωπαϊκού κοινού νομίσματος”.
Ο ένας δρόμος θα ήταν να αφήσουν την ελληνική κυβέρνηση να νικήσει. Τότε η ΕΕ θα γινόταν πολιτικά ακυβέρνητη, έρμαιο των “λαϊκισμών”. Ο δεύτερος δρόμος είναι ένα Grexit. Η παρέμβαση της ΕΚΤ ίσως θα συγκρατούσε προσωρινά την επέκταση στην περιφέρεια αλλά θα ήταν ανεπαρκής τελικά, ενώ το ευρώ έτσι κι αλλιώς αποδεικνύεται ένα αποτυχημένο νόμισμα. Το Grexit είναι το πρώτο, χωρίς επιστροφή βήμα στην αποσύνθεση της Ευρωζώνης και της ίδιας της ΕΕ. Ο τρίτος δρόμος είναι να επιβάλουν τους όρους τους στην Ελλάδα Το χρέος της, όμως, είναι μη βιώσιμο, θα χρειάζονται μνημόνια το ένα μετά το άλλο, επ’ αόριστον, πυροδοτώντας τήν έτσι κι αλλιώς εύφλεκτη κρίση υπερχρέωσης της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας ή και της Γαλλίας. Τελικός προορισμός ο ίδιος: ο γκρεμός.
Ο εν λόγω αναλυτής δεν αναφέρεται σε άλλες ουσιαστικές πλευρές που επιδεινώνουν ακόμα περισσότερο την όλη κατάσταση. Πρώτον, το εξελισσόμενο Grexit έρχεται πριν το επαπειλούμενο Brexit, την έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ. Δεύτερον, η επιδείνωση της κρίσης στην ΕΕ έρχεται μαζί με τα μαύρα σύννεφα στην χειμαζόμενη παγκόσμια οικονομία (προοπτική ανόδου των αμερικανικών επιτοκίων, επιβράδυνση της οικονομίας στην Κίνα και τα Brics). Τρίτον, ανοίγει μια γεωπολιτική “μαύρη τρύπα” στα αποσταθεροποιούμενα Βαλκάνια, στο κέντρο του τριγώνου τριών πολέμων -στην Ουκρανία, την Λιβύη, την Συρία/Ιράκ- στην πόρτα της Ευρώπης, στην Μέση Ανατολή και στα γιγάντια κύματα των προσφύγων στη Μεσόγειο.
Είναι σαφές ότι η ολόπλευρη κλιμάκωση της κρίσης απαιτεί κλιμάκωση της διεθνιστικής προοπτικής, πάλης, δικτύωσης, προγραμματικής σύγκλισης και δράσης όλων των ανατρεπτικών δυνάμεων στην Ευρώπη και την περιοχή μας, στα Βαλκάνια και τον πρώην σοβιετικό χώρο, στην Μέση Ανατολή και την Αφρική, παγκόσμια. Αυτόν τον στόχο θέλει να υπηρετήσει και η 3η Ευρω-Μεσογειακή Συνδιάσκεψη που συγκαλούν το Βαλκανικό Κέντρο “Κριστιάν Ρακόφσκυ” και το δίκτυο RedMed στην Αθήνα στις 18-20 Ιουλίου.
3. Ένα νέο κεφάλαιο της κρίσης του καπιταλισμού έχει ανοίξει στην Ελλάδα, την Ευρώπη και τον κόσμο.
Στη χώρα μας η κρίση έχει αναχθεί σε κρίση πολιτικής εξουσίας. Το δείχνουν άμεσα και η αποτυχία της κεντρικής πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που την κλονίζει συθέμελα και το επιχειρούμενο πραξικόπημα της αποσυνθεμένης αστικής αντιπολίτευσης, του κεφαλαίου, του “βαθέος κράτους” και των ιμπεριαλιστικών “θεσμών”.
Κουρελιασμένη παντιέρα των τελευταίων είναι η συγκρότηση κυβέρνησης “εθνικής ενότητας” χωρίς ή και με πρόωρες εκλογές, που δεν θα είναι απλώς μια επανάληψη της αποτυχημένης κυβέρνησης Παπαδήμου αλλά ουσιαστικά μιας άτυπης δικτατορίας. Να τσακίσουμε τα σχέδια της αντίδρασης! Κυβέρνηση “εθνικής σωτηρίας” είναι κυβέρνηση υποδούλωσης ενός έθνους αποκλήρων μέσα στην φυλακή της ΕΕ.
Η κρίση εξουσίας είχε φανεί ήδη στην πρώτη φάση της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, δυο μήνες μετά την κατάρρευση της Λήμαν Μπράδερς με την εξέγερση του Δεκέμβρη 2008. Τότε οι διεθνείς και ντόπιοι καπιταλιστικοί κύκλου, αξιοποιώντας και τις αδυναμίες του κινήματος, προώθησαν με τα ρατσιστικά πογκρόμ τους τους Ναζί της “Χρυσής Αυγής” και προπαντός, σαν κυβερνητική λύση κατέφυγαν στην εφεδρεία του απερίγραπτου Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ - που μας έφεραν τα μνημόνια. Ο παλλαϊκός ξεσηκωμός κατά των μνημονίων το 2010-12 και η κοινωνική πόλωση τίναξε στον αέρα το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης. Το σύνθημα για “μια κυβέρνηση της Αριστεράς” γαλβάνισε τις μάζες κι έκανε την στροφή προς τα αριστερά και τις προσδοκίες τους να στραφούν στον ΣΥΡΙΖΑ σαν λύση εξουσίας. Στο κατώφλι της κυβερνητικής εξουσίας η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ στράφηκε ολοένα δεξιότερα, ενώ το μαζικό κίνημα το 2012-14, παρόλους τους σποραδικούς σημαντικούς αγώνες (Σκουριές, καθαρίστριες, ΒΙΟΜΕ, διοικητικοί υπάλληλοι, σχολικοί φύλακες κ.ά) κράτησε γενικά μια στάση αναμονής δίνοντας την τελική ώθηση για την νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις 25 Ιανουαρίου 2015. Τώρα, με τον κλυδωνισμό της κυβέρνησης και το επιχειρούμενο πραξικόπημα σε συνθήκες λαϊκής σύγχυσης κι ανασφάλειας, κλείνει ο μετεκλογικός πεντάμηνος κύκλος κι ανοίγει μια νέα ανοιχτή φάση της κρίσης πολιτικής εξουσίας - που ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε οι φθαρμένες αστικές μνημονιακές δυνάμεις της Δεξιάς, του ανύπαρκτου ΠΑΣΟΚ και του ποταμίσιου “ακραίου κέντρου” μπορούν να την λύσουν .
Βρισκόμαστε το κατώφλι μιας νέας προεπαναστατικής περιόδου αλλά και με ορατούς κινδύνους αντεπαναστατικής εκτροπής στηριγμένης στα διαρκώς μετακινούμενα δεξιά κι αριστερά φτωχοποιούμενα μεσαία στρώματα. Κρίσιμος όρος για την κατεύθυνση των εξελίξεων, τώρα περισσότερο από ποτέ, γίνεται η ενεργοποίηση του λαϊκού παράγοντα με πρωταγωνιστικό τον ρόλο της εργατικής τάξης και της μαχητικής επαναστατικής πρωτοπορίας της.
Τα μαθήματα της προηγούμενης περιόδου πρέπει να βγουν επειγόντως.
Πρώτον: η πολιτική της ταξικής συνεργασίας εντός του καπιταλιστικού συστήματος και της ΕΕ που ακολούθησε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο μονόδρομος της συνθηκολόγησης ,της ήττας και της υποταγής.
Δεύτερον: η εκλογή μιας κυβέρνησης της Αριστεράς (έστω και χωρίς την ταξική συνεργασία των δεξιών εθνικιστών του Νατοϊκού Καμμένου) δεν είναι και κατάληψη της κρατικής εξουσίας. Μερικές φορές ακόμα και η κυβέρνηση Τσίπρα το παραδέχεται καθώς οφθαλμοφανώς αντιμετωπίζει την εχθρότητα των σωμάτων καταστολής (πάνω από το μισό των ΜΑΤ και ΔΕΛΤΑ ψηφίζει ή συνδέεται με την ναζιστική “Χρυσή Αυγή”) των στρατιωτικών (π.χ. στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου), της δικαστικής εξουσίας, της δημόσιας διοίκησης, του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας Στουρνάρα, όλων σχεδόν των ΜΜΕ. Χωρίς την συντριβή αυτών των μηχανισμών και την κατάληψη της εξουσίας από την εργατική τάξη, τα δικά της εκλεγμένα από τα κάτω όργανα, την εργατική-λαϊκή αυτοοργάνωση και αυτοάμυνα, είναι ολέθρια αυταπάτη ότι ανοίγει η διέξοδος από την κρίση, το χρέος και την λιτότητα. Η πολιτική διεξόδου με διαγραφή του χρέους, τερματισμό της λιτότητας, εθνικοποίηση κάτω από εργατικό έλεγχο των στρατηγικών τομέων της οικονομίας και επένδυση των πόρων σε έργα υποδομής, θέσεις εργασίες, μισθούς, συντάξεις, Υγεία Παιδεία κ.λπ. απαιτεί να μπει μαχαίρι στην μεγάλη καπιταλιστική ιδιοκτησία και τις τράπεζες που δείξανε τα δόντια τους και στο τελευταίο τελεσίγραφο του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ και τις πραξικοπηματικές κινήσεις.
Τρίτο και κρισιμότατο: χρεοκόπησε η πολιτική συμβιβασμού με την ΕΕ και το ΔΝΤ, η αναζήτηση συμμάχων στη Γαλλία του Ολάντ και την Ιταλία του Ρέντσι, η φενάκη μιας άλλης δημοκρατικής και κοινωνικής ΕΕ. Απέναντί μας έχουμε το διεθνοποιημένο κεφάλαιο, την ιμπεριαλιστική ΕΕ, το ΔΝΤ-χωροφύλακα, τους ιμπεριαλιστές Ευρώπης κι Αμερικής, σε ένα περιβάλλον παγκοσμιοποιημένης καπιταλιστικής οικονομίας στη χειρότερη κρίση της Ιστορίας της. Δεν μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε νικηφόρα ούτε με την υποταγή στους “θεσμούς” τους χάριν του ευρώ ούτε με την εθνική αναδίπλωση και τον εθνικισμό της δραχμής σε μια χρεοκοπημένη αλλά πάντα καπιταλιστική Ελλάδα.
Η διέξοδος ή θα είναι επαναστατική σοσιαλιστική και διεθνιστική ή δεν θα υπάρξει.
Η ρήξη με την ΕΕ απαιτεί ρήξη με το κεφάλαιο, ντόπιο και ξένο, επαναστατικό μετασχηματισμό της κοινωνίας, διεθνή και διεθνιστική οργάνωση μάχη. Δεν αρκούν τα ευχολόγια ή η εναπόθεση των ελπίδων στο τι θα γίνει στις εκλογές στην Ισπανία στα τέλη του χρόνου.
Εργατικός – λαϊκός έλεγχος στις τράπεζες και στη ροή κεφαλαίων στο εξωτερικό.
Nα μη χαθούν οι μισθοί και οι συντάξεις των εργαζομένων και του φτωχού λαού.
AMEΣH ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ
Ταξικός πόλεμος ενάντια στον ανορθόδοξο πόλεμο της τρόικας EE/EKT/ΔNT και της τρόικας εσωτερικού NΔ-ΠAΣOK- θολό Ποτάμι
Στο δημοψήφισμα ψηφίζουμε OXI
ΟΧΙ στους ληστές ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ
ΟΧΙ στους ντόπιους συνεργάτες της τρόικας ΝΔ, Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ
Το παιχνίδι τέλειωσε: ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ, TPAΠEZEΣ, ΣTPATHΓIKOI TOMEIΣ THΣ OIKONOMIAΣ ΣTA XEPIA TOY KOINΩNIKOΎ ΣYNOΛOY, Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ!
Εργατική κυβέρνηση – με εργατική εξουσία
ΚΑΤΩ Η ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΕ! ΚΟΚΚΙΝΗ ΕΥΡΩΠΗ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ!
Mε το σφίξιμο της βίδας και την πιστωτική ασφυξία, τουλάχιστον από τον περασμένο Aύγουστο, τους εκβιασμούς και τα τελεσίγραφα που κορυφώθηκαν μετά τις 25 Γενάρη 2015 και την εκλογική νίκη του ΣYPIZA, οι διεθνείς τοκογλύφοι EE/EKT/ΔNT, με τα ντόπια όργανά τους στο εσωτερικό, τους τραπεζίτες των “συστημικών” τραπεζών, τα παπαγαλάκια των MME και τα πολιτικά τους ανδρείκελα σε NΔ, ΠAΣOK και θολό Ποτάμι οδηγούν τη χώρα στην κήρυξη χρεοκοπίας και το λαό στην καταστροφή. Ένας ανορθόδοξος πόλεμος, ένα μεταμοντέρνο πολιτικο-οικονομικό πραξικόπημα βρίσκεται εν εξελίξει. Δεν θέλουν απλά να ανατρέψουν την κυβέρνηση, θέλουν να τρομοκρατήσουν και να γονατίσουν έναν ολόκληρο λαό, τον ελληνικό λαό, δίνοντας μήνυμα στους και στους άλλους λαούς της Eυρώπης που εξεγείρονται ενάντια στη διαρκή λιτότητα και την τερατώδη ανεργία. Όλοι στους δρόμους, όλοι στον αγώνα. Nα ανατρέψουμε τα σχέδια της τρόικας εξωτερικού και εσωτερικού.
The game is over! - Το παιχνίδι τελείωσε, αλλά όχι όπως το εννοούσε το άθλιο φερέφωνο της ΕΕ Ντόναλντ Τουσκ, παραδίδοντας το ιταμό τελεσίγραφο των διεθνών τοκογλύφων ούτε όπως το εύχονταν οι ντόπιοι συνθηκολόγοι. Είναι η οργή του λαού για την απαίτηση της αλαζονικής τρόικας ΔΝΤ/ΕΕ/ΕΚΤ για εξευτελιστική υποταγή και κλιμάκωση της μνημονιακής φρίκης που προκάλεσε σεισμό έξω αλλά και μέσα στις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι η παλλαϊκή κατακραυγή που υποχρέωσε τον Τσίπρα και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, στην αναγγελία δημοψηφίσματος στις 5 Ιουλίου.
Το παιχνίδι τέλειωσε. Τώρα ήρθε η ώρα του Λαού, όχι μόνο στις κάλπες αλλά πρώτα και κύρια στους δρόμους και στον αγώνα για ελευθερία, κοινωνική δικαιοσύνη, χειραφέτηση. Ο λαός με επικεφαλής την εργατική τάξη και τη νέα γενιά μπορεί και πρέπει να κινητοποιηθεί, να σκίσει τα τελεσίγραφα και όλα τα μνημόνια, παλιά και νέα!
Ρήξη με ΕΕ και κεφάλαιο εδώ και τώρα! Να πάρουμε την ζωή μας, τον κοινωνικό πλούτο , την εξουσία στα χέρια μας!
Η ώρα της αλήθειας σήμανε. Όλοι οι συμβιβασμοί με το κεφάλαιο μέσα κι έξω από την χώρα που έκανε η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ -με τους δεξιούς εθνικιστές του Καμμένου, με την καραμανλική Δεξιά στο θέμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, με τον ΣΕΒ, με τους λεγόμενους “θεσμούς” του ιμπεριαλισμού σε Ευρώπη και Αμερική- όχι μόνο απέτυχαν αλλά έκαναν ακόμα πιο επιθετικούς τους κεφαλαιοκράτες και τους μηχανισμούς της ΕΕ και του ΔΝΤ.
Μετά από πέντε μήνες συνεχών υποχωρήσεων της ελληνικής κυβέρνησης, καταπάτησης όλων των υποσχέσεων και προσδοκιών για τερματισμό της λιτότητας, μετά από μια πολύμηνη κατρακύλα που άρχισε με την συνθηκολόγηση της 20ης Φεβρουαρίου κι ενώ ογκώνονταν η λαϊκή δυσφορία κι απογοήτευση, οι ψευτοδιαπραγματεύσεις κατέληξαν στο αναμενόμενο ΤΙΠΟΤΑ. Τί άλλο να περιμένεις με τους γκάνγκστερς να κρατούν το πιστόλι απαιτώντας “τα (ανύπαρκτα) λεφτά σου ή την ζωή σου”;
Στα πρόθυρα πολιτικής αυτοκτονίας ο Τσίπρας κι η κυβέρνησή του κάλεσαν σε δημοψήφισμα - παρόλο που ελάχιστες μέρες πριν ο ίδιος ο πρωθυπουργός το απέρριπτε ρητά.
Το ΕΕΚ καλεί τον λαό να αδράξει την ευκαιρία, να αξιοποιήσει το δημοψήφισμα με ένα κατηγορηματικό, αταλάντευτο ΟΧΙ στο λαοκτόνο σχέδιο των ιμπεριαλιστικών “θεσμών”, να ετοιμαστεί από ΤΩΡΑ για το ΜΕΤΑ την 5η Ιουλίου, με ένα πρόγραμμα σοσιαλιστικής διεξόδου από την κρίση και με ένα συλλογικά επεξεργασμένο από το εργατικό-λαϊκό κίνημα σχέδιο δράσης.
Αυτό τρέμουν πάνω απ’ όλα τρόικα και τροϊκανοί. Γι’ αυτό βγάζουν αφρούς και ο Ντάισεμπλουμ, το τσιράκι του Σόιμπλε αλλά και τα ντόπια τσιράκια του, όλοι οι βρικόλακες της μνημονιακής αστικής πολιτικής, οι Σαμαράδες και ο Βενιζέλοι, οι φασίστες του Αδ-όνειδος και του Βορίδη, οι Φώφες και η τηλεπερσόνα του Μπόμπολα και του Ποταμιού λάσπης, όλα τα μαύρα παπαγαλάκια τους με ή χωρίς κουκούλα στα ΜΜΕ και στο διαδίκτυο, με την επιχείρηση τρομοκράτησης του λαού.
Ήδη από τις τελευταίες φάσεις της “διαπραγμάτευσης”-δόκανο έγινε φανερή η ετοιμασία ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ σε συσκευασία Βρυξελλών και Βερολίνου, με τα υποκινούμενα “κινήματα”-κατσαρόλας και σφυρίχτρας στο Σύνταγμα, με τα καλέσματα του Σαμαρά και του Σταύρου Θεοδωράκη για “κυβέρνηση εθνικής ενότητας” χωρίς εκλογές. Και τώρα κλιμακώνεται με την υστερική καμπάνια μαζικού εκφοβισμού και υπέρ του ΝΑΙ, που όπως είπε και ο Ντάισεμπλουμ πρέπει να το διαδεχτεί επιβολή ανοιχτά μνημονιακής κυβέρνησης ανδρεικέλων.
Δεν υποχωρούμε, δεν συνθηκολογούμε, κλιμακώνουμε κι εμείς την δράση πριν και μετά τις 5 Ιουλίου - αυτή πρέπει να είναι η απάντησή μας.
Η θολή στάση των τάχα “ίσων αποστάσεων” της ηγεσίας του ΚΚΕ είναι επιεικώς απαράδεκτη, υποστηρικτική του συστήματος, αντιδραστική. Το επιχείρημα ότι ένα άμεσο ΟΧΙ στο σχέδιο των δανειστών είναι έμμεση αποδοχή της καταστροφικής μνημονιακής πρότασης της κυβέρνησης Τσίπρα είναι το επιχείρημα που χρησιμοποίησε στη Βουλή κι ο Σαμαράς. Αυτές είναι οι “ίσες αποστάσεις”;
Σε κάθε δημοψήφισμα υπάρχει το ρίσκο του ίδιου του ερωτήματος. Εδώ δεν μπαίνει να διαλέξει ο λαός ανάμεσα στο σχέδιο της τρόικας και το κυβερνητικό σχέδιο, αν θα μας σκοτώσουν με πιστόλι ή με μαχαίρι κι ούτε καν, βέβαια, αν προτιμούμε ευρώ ή δραχμή. Αυτά είναι εκ του πονηρού. Στο ερώτημα : “να σας σκοτώσουμε με το τελεσίγραφο Βρυξελλών –Βερολίνου -Ουάσιγκτον, ναι ή όχι; η απάντηση είναι αυτονόητη, ένα βροντερό ΟΧΙ.
Οι ευσεβείς πόθοι ορισμένων υπουργών ότι ένα Όχι μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν “διαπραγματευτικό χαρτί” εκφράζουν την αντιδραστική εμμονή στη χρεοκοπημένη αναζήτηση ανέφικτου συμβιβασμού. Πιο πιθανό είναι να χάσουν την υπουργική καρέκλα πριν καν πάρουν το αεροπλάνο για τις Βρυξέλλες.
Καλούμε την λαϊκή βάση και τις μαχόμενες δυνάμεις που στηρίζουν ΣΥΡΙΖΑ να απαιτήσουν από την ηγεσία τους να κόψει τους δεσμούς ταξικής συνεργασίας με τους ιμπεριαλιστικούς θεσμούς, την ΕΕ και το ΔΝΤ, το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο και το πολιτικό προσωπικό τους.
Η ζωτικής σημασίας πολιτική ανεξαρτησία της εργατικής τάξης και του επαναστατικού κινήματος από την κυβέρνηση απαιτεί σκληρή, ασυμβίβαστη κριτική στην πολιτική της, στη λογική της “διαπραγμάτευσης” και την πολιτική ταξικής συνεργασίας με το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο. Συνάμα απαιτεί επειγόντως κι ένα άμεσο εναλλακτικό σχέδιο σοσιαλιστικής διεξόδου από την κρίση με εργατική εξουσία.
Ένα Πανελλαδικό Συνέδριο εκλεγμένων αντιπροσώπων όλου του εργατικού κινήματος, των κοινωνικών κινημάτων, του αυτο-οργανωμένου λαού πρέπει να ετοιμαστεί άμεσα να συζητήσει το εναλλακτικό πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση. Για να μην αποφασίζουν άλλοι για μας χωρίς εμάς.
Απαιτείται Ενιαίο Ταξικό Μέτωπο όλων των πολιτικών και κοινωνικών οργανώσεων, κινημάτων, συλλογικοτήτων, οργανωμένων κι ανοργάνωτων μαζών της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων ενάντια στον ταξικό εχθρό, μέσα κι έξω από την χώρα, κι όχι ο πολιτικός ναρκισσισμός, η αυτο-αναφορικότητα, και διασπαστική στάση των γραφειοκρατών του Περισσού.
2. Η κρίση της Ελλάδας είναι το αδιέξοδο της ίδιας της ΕΕ. Ο εχθρός είναι αδύναμος μπορεί να τον νικήσουμε!
Στις 23 Ιουνίου, η φωνή του Σίτι του Λονδίνου, οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς δημοσιεύανε το άρθρο του αναλυτή τους Γκίντεον Ράχμαν που τόνιζε ότι όποιον δρόμο κι αν ακολουθήσουν οι ιθύνοντες της ΕΕ απέναντι στην ελληνική κρίση “ο τελικός προορισμός μπορεί να είναι ο ίδιος: η καταστροφή του ευρωπαϊκού κοινού νομίσματος”.
Ο ένας δρόμος θα ήταν να αφήσουν την ελληνική κυβέρνηση να νικήσει. Τότε η ΕΕ θα γινόταν πολιτικά ακυβέρνητη, έρμαιο των “λαϊκισμών”. Ο δεύτερος δρόμος είναι ένα Grexit. Η παρέμβαση της ΕΚΤ ίσως θα συγκρατούσε προσωρινά την επέκταση στην περιφέρεια αλλά θα ήταν ανεπαρκής τελικά, ενώ το ευρώ έτσι κι αλλιώς αποδεικνύεται ένα αποτυχημένο νόμισμα. Το Grexit είναι το πρώτο, χωρίς επιστροφή βήμα στην αποσύνθεση της Ευρωζώνης και της ίδιας της ΕΕ. Ο τρίτος δρόμος είναι να επιβάλουν τους όρους τους στην Ελλάδα Το χρέος της, όμως, είναι μη βιώσιμο, θα χρειάζονται μνημόνια το ένα μετά το άλλο, επ’ αόριστον, πυροδοτώντας τήν έτσι κι αλλιώς εύφλεκτη κρίση υπερχρέωσης της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας ή και της Γαλλίας. Τελικός προορισμός ο ίδιος: ο γκρεμός.
Ο εν λόγω αναλυτής δεν αναφέρεται σε άλλες ουσιαστικές πλευρές που επιδεινώνουν ακόμα περισσότερο την όλη κατάσταση. Πρώτον, το εξελισσόμενο Grexit έρχεται πριν το επαπειλούμενο Brexit, την έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ. Δεύτερον, η επιδείνωση της κρίσης στην ΕΕ έρχεται μαζί με τα μαύρα σύννεφα στην χειμαζόμενη παγκόσμια οικονομία (προοπτική ανόδου των αμερικανικών επιτοκίων, επιβράδυνση της οικονομίας στην Κίνα και τα Brics). Τρίτον, ανοίγει μια γεωπολιτική “μαύρη τρύπα” στα αποσταθεροποιούμενα Βαλκάνια, στο κέντρο του τριγώνου τριών πολέμων -στην Ουκρανία, την Λιβύη, την Συρία/Ιράκ- στην πόρτα της Ευρώπης, στην Μέση Ανατολή και στα γιγάντια κύματα των προσφύγων στη Μεσόγειο.
Είναι σαφές ότι η ολόπλευρη κλιμάκωση της κρίσης απαιτεί κλιμάκωση της διεθνιστικής προοπτικής, πάλης, δικτύωσης, προγραμματικής σύγκλισης και δράσης όλων των ανατρεπτικών δυνάμεων στην Ευρώπη και την περιοχή μας, στα Βαλκάνια και τον πρώην σοβιετικό χώρο, στην Μέση Ανατολή και την Αφρική, παγκόσμια. Αυτόν τον στόχο θέλει να υπηρετήσει και η 3η Ευρω-Μεσογειακή Συνδιάσκεψη που συγκαλούν το Βαλκανικό Κέντρο “Κριστιάν Ρακόφσκυ” και το δίκτυο RedMed στην Αθήνα στις 18-20 Ιουλίου.
3. Ένα νέο κεφάλαιο της κρίσης του καπιταλισμού έχει ανοίξει στην Ελλάδα, την Ευρώπη και τον κόσμο.
Στη χώρα μας η κρίση έχει αναχθεί σε κρίση πολιτικής εξουσίας. Το δείχνουν άμεσα και η αποτυχία της κεντρικής πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που την κλονίζει συθέμελα και το επιχειρούμενο πραξικόπημα της αποσυνθεμένης αστικής αντιπολίτευσης, του κεφαλαίου, του “βαθέος κράτους” και των ιμπεριαλιστικών “θεσμών”.
Κουρελιασμένη παντιέρα των τελευταίων είναι η συγκρότηση κυβέρνησης “εθνικής ενότητας” χωρίς ή και με πρόωρες εκλογές, που δεν θα είναι απλώς μια επανάληψη της αποτυχημένης κυβέρνησης Παπαδήμου αλλά ουσιαστικά μιας άτυπης δικτατορίας. Να τσακίσουμε τα σχέδια της αντίδρασης! Κυβέρνηση “εθνικής σωτηρίας” είναι κυβέρνηση υποδούλωσης ενός έθνους αποκλήρων μέσα στην φυλακή της ΕΕ.
Η κρίση εξουσίας είχε φανεί ήδη στην πρώτη φάση της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, δυο μήνες μετά την κατάρρευση της Λήμαν Μπράδερς με την εξέγερση του Δεκέμβρη 2008. Τότε οι διεθνείς και ντόπιοι καπιταλιστικοί κύκλου, αξιοποιώντας και τις αδυναμίες του κινήματος, προώθησαν με τα ρατσιστικά πογκρόμ τους τους Ναζί της “Χρυσής Αυγής” και προπαντός, σαν κυβερνητική λύση κατέφυγαν στην εφεδρεία του απερίγραπτου Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ - που μας έφεραν τα μνημόνια. Ο παλλαϊκός ξεσηκωμός κατά των μνημονίων το 2010-12 και η κοινωνική πόλωση τίναξε στον αέρα το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης. Το σύνθημα για “μια κυβέρνηση της Αριστεράς” γαλβάνισε τις μάζες κι έκανε την στροφή προς τα αριστερά και τις προσδοκίες τους να στραφούν στον ΣΥΡΙΖΑ σαν λύση εξουσίας. Στο κατώφλι της κυβερνητικής εξουσίας η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ στράφηκε ολοένα δεξιότερα, ενώ το μαζικό κίνημα το 2012-14, παρόλους τους σποραδικούς σημαντικούς αγώνες (Σκουριές, καθαρίστριες, ΒΙΟΜΕ, διοικητικοί υπάλληλοι, σχολικοί φύλακες κ.ά) κράτησε γενικά μια στάση αναμονής δίνοντας την τελική ώθηση για την νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις 25 Ιανουαρίου 2015. Τώρα, με τον κλυδωνισμό της κυβέρνησης και το επιχειρούμενο πραξικόπημα σε συνθήκες λαϊκής σύγχυσης κι ανασφάλειας, κλείνει ο μετεκλογικός πεντάμηνος κύκλος κι ανοίγει μια νέα ανοιχτή φάση της κρίσης πολιτικής εξουσίας - που ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε οι φθαρμένες αστικές μνημονιακές δυνάμεις της Δεξιάς, του ανύπαρκτου ΠΑΣΟΚ και του ποταμίσιου “ακραίου κέντρου” μπορούν να την λύσουν .
Βρισκόμαστε το κατώφλι μιας νέας προεπαναστατικής περιόδου αλλά και με ορατούς κινδύνους αντεπαναστατικής εκτροπής στηριγμένης στα διαρκώς μετακινούμενα δεξιά κι αριστερά φτωχοποιούμενα μεσαία στρώματα. Κρίσιμος όρος για την κατεύθυνση των εξελίξεων, τώρα περισσότερο από ποτέ, γίνεται η ενεργοποίηση του λαϊκού παράγοντα με πρωταγωνιστικό τον ρόλο της εργατικής τάξης και της μαχητικής επαναστατικής πρωτοπορίας της.
Τα μαθήματα της προηγούμενης περιόδου πρέπει να βγουν επειγόντως.
Πρώτον: η πολιτική της ταξικής συνεργασίας εντός του καπιταλιστικού συστήματος και της ΕΕ που ακολούθησε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο μονόδρομος της συνθηκολόγησης ,της ήττας και της υποταγής.
Δεύτερον: η εκλογή μιας κυβέρνησης της Αριστεράς (έστω και χωρίς την ταξική συνεργασία των δεξιών εθνικιστών του Νατοϊκού Καμμένου) δεν είναι και κατάληψη της κρατικής εξουσίας. Μερικές φορές ακόμα και η κυβέρνηση Τσίπρα το παραδέχεται καθώς οφθαλμοφανώς αντιμετωπίζει την εχθρότητα των σωμάτων καταστολής (πάνω από το μισό των ΜΑΤ και ΔΕΛΤΑ ψηφίζει ή συνδέεται με την ναζιστική “Χρυσή Αυγή”) των στρατιωτικών (π.χ. στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου), της δικαστικής εξουσίας, της δημόσιας διοίκησης, του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας Στουρνάρα, όλων σχεδόν των ΜΜΕ. Χωρίς την συντριβή αυτών των μηχανισμών και την κατάληψη της εξουσίας από την εργατική τάξη, τα δικά της εκλεγμένα από τα κάτω όργανα, την εργατική-λαϊκή αυτοοργάνωση και αυτοάμυνα, είναι ολέθρια αυταπάτη ότι ανοίγει η διέξοδος από την κρίση, το χρέος και την λιτότητα. Η πολιτική διεξόδου με διαγραφή του χρέους, τερματισμό της λιτότητας, εθνικοποίηση κάτω από εργατικό έλεγχο των στρατηγικών τομέων της οικονομίας και επένδυση των πόρων σε έργα υποδομής, θέσεις εργασίες, μισθούς, συντάξεις, Υγεία Παιδεία κ.λπ. απαιτεί να μπει μαχαίρι στην μεγάλη καπιταλιστική ιδιοκτησία και τις τράπεζες που δείξανε τα δόντια τους και στο τελευταίο τελεσίγραφο του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ και τις πραξικοπηματικές κινήσεις.
Τρίτο και κρισιμότατο: χρεοκόπησε η πολιτική συμβιβασμού με την ΕΕ και το ΔΝΤ, η αναζήτηση συμμάχων στη Γαλλία του Ολάντ και την Ιταλία του Ρέντσι, η φενάκη μιας άλλης δημοκρατικής και κοινωνικής ΕΕ. Απέναντί μας έχουμε το διεθνοποιημένο κεφάλαιο, την ιμπεριαλιστική ΕΕ, το ΔΝΤ-χωροφύλακα, τους ιμπεριαλιστές Ευρώπης κι Αμερικής, σε ένα περιβάλλον παγκοσμιοποιημένης καπιταλιστικής οικονομίας στη χειρότερη κρίση της Ιστορίας της. Δεν μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε νικηφόρα ούτε με την υποταγή στους “θεσμούς” τους χάριν του ευρώ ούτε με την εθνική αναδίπλωση και τον εθνικισμό της δραχμής σε μια χρεοκοπημένη αλλά πάντα καπιταλιστική Ελλάδα.
Η διέξοδος ή θα είναι επαναστατική σοσιαλιστική και διεθνιστική ή δεν θα υπάρξει.
Η ρήξη με την ΕΕ απαιτεί ρήξη με το κεφάλαιο, ντόπιο και ξένο, επαναστατικό μετασχηματισμό της κοινωνίας, διεθνή και διεθνιστική οργάνωση μάχη. Δεν αρκούν τα ευχολόγια ή η εναπόθεση των ελπίδων στο τι θα γίνει στις εκλογές στην Ισπανία στα τέλη του χρόνου.
ΑΝ ΟΧΙ ΤΩΡΑ, ΤΟΤΕ ΠΟΤΕ; ΑΝ ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ ΤΟΤΕ ΠΟΙΟΙ;
ΚΚΕ(μ-λ) Μ-Λ ΚΚΕ
Ο ΛΑΟΣ ΔΙΝΕΙ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ!
ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ!
Εδώ και πέντε μήνες, η
κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προσπαθεί να μας πείσει ότι το μέλλον του λαού και
της χώρας βρίσκεται μέσα στις ιμπεριαλιστικές λυκοσυμμαχίες της ΕΕ και
του ΝΑΤΟ.
Πριν τις εκλογές της 25ης
Γενάρη, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας, επαναλάμβανε το
κακόφημο «ανήκομεν εις την Δύσιν», επιβεβαιώνοντας την υποταγή του στα
συμφέροντα των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ και της ΕΕ, προκειμένου να πάρει το
χρίσμα τους στην πορεία του προς την πρωθυπουργία.
Εδώ και πέντε μήνες, η
κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προσπαθεί να μας πείσει ότι η τρόικα ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ
(δηλαδή αυτοί που προώθησαν τα αντιδραστικά μνημόνια και τους δεκάδες
αντιδραστικούς εφαρμοστικούς νόμους, αυτοί που έσπρωξαν το λαό μας βαθιά
στην εξαθλίωση και την ανεργία) αποτελούν «εταίρους» με τους οποίους
μπορεί να διαπραγματευτεί για μια «αμοιβαία επωφελή συμφωνία».
Εδώ και πέντε μήνες, η
κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προσπαθεί να μας πείσει ότι υπάρχουν και «καλοί»
ιμπεριαλιστές, «σύμμαχοι» και «φίλοι» του λαού και της χώρας, οι οποίοι
θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σε αυτήν τη διαπραγμάτευση. Έφτασε μάλιστα
στο σημείο να μας παρουσιάζει ως «φιλική» δύναμη τις ΗΠΑ, τους
μεγαλύτερους μακελάρηδες των λαών, αυτούς που έχουν μετατρέψει τη χώρα
σε ορμητήριο για τις αιματοβαμμένες επεμβάσεις τους. Και τους πρόσφεραν
και νέα βάση, στην Κάρπαθο!
Εδώ και πέντε μήνες, η
κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνεχίζει την εφαρμογή του μνημονίου της
κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, ενώ από το Φεβρουάριο έχει υπογράψει
συμφωνία με την ΕΕ ότι αναλαμβάνει «την αναπόδραστη δέσμευσή της να τιμήσει τις οικονομικές της υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές πλήρως και εγκαίρως» και ότι δεν πρόκειται να προβεί σε «μονομερείς αλλαγές» στα μνημόνια.
Όλο αυτό το διάστημα, η
κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου προωθεί θέσεις ανοιχτής υπηρέτησης των
συμφερόντων του ιμπεριαλισμού και της μεγαλοαστικής τάξης. Από
τις προεκλογικές εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ για πρόγραμμα ανακούφισης
(Θεσσαλονίκη) και για προώθηση φιλολαϊκών μέτρων, η κυβέρνηση πέρασε
στην «αμοιβαία επωφελή» συμφωνία, μετά στον «έντιμο συμβιβασμό» και μετά
στον «επώδυνο συμβιβασμό», για να καταλήξει να προτείνει στους
ιμπεριαλιστές ένα νέο δικό της μνημόνιο 47 σελίδων το
οποίο ενίσχυε με περισσότερα αντιλαϊκά μέτρα. Μεγαλύτερη φορομπηξία,
μειώσεις μισθών και συντάξεων μέσα από αυξήσεις εισφορών,
ιδιωτικοποιήσεις και ένα σωρό ακόμη αντιλαϊκά-αντεργατικά μέτρα
περιλαμβάνονταν στην τελευταία πρόταση που έκανε η ίδια η κυβέρνηση προς τους ιμπεριαλιστές.
Και ξαφνικά, η κυβέρνηση αυτή, πνιγμένη
στις αυταπάτες και τα αδιέξοδά της, σηκώνει δήθεν τα λάβαρα της «εθνικής
υπερηφάνειας» και καλεί το λαό να αποφασίσει με δημοψήφισμα
για το αν θα εγκρίνει την τελική συμφωνία που προτείνουν οι «θεσμοί».
Αυτοί που εδώ και μήνες φρόντισαν να κρατήσουν το λαό στο περιθώριο,
αυτοί που τον αφόπλισαν πολιτικά και ιδεολογικά, αυτοί που τον γέμιζαν
αυταπάτες προσπαθώντας να στήσουν τις πολιτικές τους γέφυρες με το
κεφάλαιο, τα ιμπεριαλιστικά κέντρα, την ξένη και ντόπια πλουτοκρατία, καλούν σήμερα το λαό να βγάλει το φίδι από την τρύπα, για δικό τους λογαριασμό βέβαια και όχι για λογαριασμό του λαού.
Από δίπλα και απέναντι, όλο το μέτωπο των αντιδραστικών δυνάμεων,
η δεξιά και το μνημονιακό μπλοκ, συνεχίζουν και εντείνουν τους δικούς
τους εκβιασμούς προς το λαό, εκμεταλλεύονται το κυβερνητικό αδιέξοδο και
συσπειρώνονται προσπαθώντας να ξεπεράσουν τις δικές τους αντιφάσεις και
αδυναμίες, να επανακάμψουν και να συγκροτήσουν την επόμενη πρόταση
πολιτικής διαχείρισης για το σύστημα. Αυτοί που προώθησαν τη βάρβαρη
αντιλαϊκή πολιτική των τελευταίων χρόνων, σήμερα προσπαθούν να
εμφανιστούν προς το λαό ως «δικαιωμένες» και «υπεύθυνες», και μάλιστα με
τη δήθεν λαϊκή υποστήριξη των στημένων φιλο-ΕΕ συγκεντρώσεων.
• Η επίκληση της λαϊκής ετυμηγορίας είναι κάλπικη, όπως κάλπικη αποδείχτηκε και η δήθεν φιλολαϊκή πολιτική τους. Γιατί ο λαΟΣ Εχει και δινει αλλη απΑντησΗ στους ιμπεριαλιστές και το κεφάλαιο:
- Μέσα από τους
μαζικούς αγώνες του ενάντια στη βάρβαρη πολιτική των μνημονίων, ενάντια
στο καθεστώς της εξάρτησης και της υποδούλωσης.
- Μέσα από τις μεγαλειώδεις απεργίες του, τις διαδηλώσεις και τις συγκεντρώσεις του.
- Μέσα από τη σύγκρουσή του με τις δυνάμεις κρατικής καταστολής και το καθεστώς φασιστικοποίησης.
Και είναι η πραγματική και ξεκάθαρη απάντηση!Τόσο
ξεκάθαρη που ο ΣΥΡΙΖΑ -τόσο προεκλογικά όσο και συγκυβερνώντας με τους
ΑΝΕΛ- ήθελε να την εξουδετερώσει, να την βάλει στην άκρη, για να
προωθήσει τα σχέδιά του ως επίδοξος πολιτικός διαχειριστής της ντόπιας
άρχουσας τάξης και των ιμπεριαλιστών.
Είναι μια απάντηση που απορρίπτει κατηγορηματικάόχι μόνο την τελευταία πρόταση των ιμπεριαλιστών που στρίμωξε τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά και όλες τις προηγούμενες προτάσεις με τις οποίες ήταν έτοιμη να συμφωνήσει τούτη εδώ η κυβέρνηση.
Είναι μια απάντηση αντίθετη και με την πρόσφατη κυβερνητική
πρόταση-μνημόνιο των 47 σελίδων, είναι αντίθετη και με τη συμφωνία της
20ης Φλεβάρη.
Γι’ αυτό και ο λαός δεν έχει κανένα λόγο να νομιμοποιήσει τα αδιέξοδα της κυβερνητικής πολιτικής. Γιατί είναι δικά της αδιέξοδα και όχι δικά του.
Αυτό που πρέπει να κάνει ο λαός είναι να συνεχίσει να παλεύει και να διεκδικεί.
Να αγωνίζεται για τα δικαιώματά του, να υπερασπίζεται τις κατακτήσεις
του. Να οργανώνει την πάλη του ενάντια στους ιμπεριαλιστές και την
ντόπια άρχουσα τάξη, ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση και την
καπιταλιστική κυριαρχία, ενάντια στα παλιά και νέα μνημόνια, ενάντια στα
παλιά και νέα δεσμά. Για το δικαίωμα όλου του λαού στη δουλειά, την
ασφάλιση, την περίθαλψη, την εκπαίδευση. Για το δικαίωμα σε μια ζωή με
αξιοπρέπεια, σε μια χώρα χωρίς προστάτες, εκμετάλλευση και καταπίεση.
- ΚΑΤΩ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ!
- ΚΑΤΩ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ, ΤΗΣ ΦΟΡΟΛΗΣΤΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ!
- ΚΑΤΩ Ο ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ!
- ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΕΕ ΚΑΙ ΝΑΤΟ!
- ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου