Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2016

21/12/1907- η σφαγή της Σχολής Santa Maria της Χιλής

Στις 21 Δεκεμβρίου 1907 στην πόλη της Iquique, περίπου 3000 εργαζόμενοι απεργοί και οι οικογένειές τους σφαγιάστηκαν βάναυσα από το στρατό της Χιλής με εντολής της κυβέρνησης.
Αυτό το έγκλημα στη συνέχεια καταστέλλεται για να μην έρθει ποτέ στο φως και να χαθεί στη λήθη, καθώς ήταν ένα γεγονός που ντρόπιαζε τη Χιλή. Για σχεδόν εκατό χρόνια τα γεγονότα πέρναγαν με προφορικό τρόπο από γενιά σε γενιά.
Μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πολέμο, στη Χιλή επικράτησε σοσιαλιστική επανάσταση, τα θύματα της λεγόμενης σφαγής της Σχολής Santa Maria έγιναν μυθικοί ήρωες-μάρτυρες που συμβόλιζαν το βάθος της κοινωνικής αδικίας. Η εμβληματική σημασία της σφαγής κορυφώθηκε στις αρχές του 1970 κατά τη διάρκεια της προεδρίας Σαλβαδόρ Αλιέντε, αφού o Iquique Luis Advis – κορυφαίος συνθέτης, κυκλοφόρησε τη καντάτα του, Σάντα Μαρία ντε Iquique. Η επική αφήγηση-τραγούδι σημειώσει μεγάλη επιτυχία και θεωρείται από μουσικολόγους ως ένα από τα πιο σημαντικά έργα στην ιστορία της Λατινικής Αμερικής.
Στο γύρισμα του εικοστού αιώνα, το νιτρικό νάτριο ήταν η πιο επικερδής επιχείριση όλων των εξαγωγών της Χιλής. Τα ορυχεία , που ανήκαν σε Χιλιανούς και Βρετανους καπιταλιστές, ήταν διαβόητα για τις επικίνδυνες συνθήκες εργασίας και την εργασιακή εκμετάλλευση.
Ξεκινά κινητοποίηση από τις αναρχικές ομάδες και εργατικά συνδικάτα, στις αρχές του Δεκέμβρη 1907, χιλιάδες εργαζόμενοι του νιτρικού με σημαίες της Χιλής, του Περού, της Βολιβίας και της Αργεντινής κατέβηκαν από τους λόφους στη βόρειο επαρχιακή πρωτεύουσα της Iquique για να απαιτήσουν καλύτερες συνθήκες.
Τόσο διαβόητη ήταν η δυστυχία αυτών των μεταλλωρύχων που ενώθηκαν αλληλέγγυα πάνω από 12.000 εργάτες από όλα τα επαγγέλματα, με αποτέλεσμα σχεδόν όλα τα εμπορικά και βιομηχανικά κέντρα στη βόρεια Χιλή να παγώσουν. Υπολογίζεται ότι περίπου 5.000 εργαζόμενοι βρέθηκαν στο Iquique στ Σχολή Σάντα Μαρία για πάνω από μια εβδομάδα, απαιτώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας.
Ο Πρόεδρος της Χιλής Pedro Montt – ο οποίος είχε έρθει στην εξουσία με την υποστήριξη του εργατικού κινήματος – αρχικά προσπάθησε να διευκολύνει τις συνομιλίες μεταξύ των εργαζομένων και των ιδιοκτητών. Αλλά, καθώς ο αριθμός των απεργών συνέχισε να διογκώνεται, ο Πρόεδρος διέταξε τον Ρομπέρτο ​​Σίλβα-Renard να τερματίσει την απεργία, με οποιοδήποτε απαραίτητο μέσο.
Στις 14:30 στις 21 Δεκεμβρίου Silva-Renard εξέδωσε προειδοποίηση προς τους ηγέτες της επιτροπής των εργαζομένων να διαλύσουν την συγκέντρωση μέσα σε μια ώρα. Οι ηγέτες αρνήθηκαν, μένοντας ακλόνητοι στην κορυφή της οροφής του σχολείου. Μια ώρα αργότερα ο Σίλβα-Renard διέταξε τους στρατιώτες του να στρέψουν τα όπλα τους στο τελευταίο όροφο. Όλοι οι επικεφαλής της απεργίας έπεσαν νεκροί με την πρώτη ομοβροντία. Οι συσσωρευμένοι εργάτες και οι οικογένειές τους, απεγνωσμένα τράπηκαν σε φυγή προς όλες τις κατευθύνσεις σε μια μάταιη προσπάθεια να ξεφύγουν, καθώς πυροβολήθηκαν κάτω ανελέητα με πολυβόλα. Οι στρατιώτες εισέβαλαν στη συνέχεια στους χώρους του σχολείου, στις αίθουσες διδασκαλίας όπου οι γυναίκες και τα παιδιά ουρλιάζαν μάταια για έλεος. Το ίδιο βράδυ ετάφησαν σε ομαδικό τάφο. Οι επιζώντες για να πάρουν πίσω στη δουλειά τους, υποβλήθηκαν σε μια δεκαετία, βασιλεία του τρόμου πριν το εργατικό κίνημα να μπορέσει να ανακάμψει.
Στην έκθεσή του προς την κυβέρνηση, ο Σίλβα-Renard – «ο χασάπης του Iquique» – κατηγόρησε τους απεργούς για αδέξιες ενέργειες και με τη σειρά του προήχθη σε ταξίαρχο ως ανταμοιβή για την υπεράσπιση της δημοκρατίας του, νόμου και της τάξης. Το 1914 τυφλώθηκε σε μια προσπάθεια δολοφονίας του από αδελφό ενώς από τα χιλιάδες θύματα του, και θάφτηκε με τιμές όταν πέθανε επτά χρόνια αργότερα. Τον Αύγουστο του 2007, καθώς η εκατονταετηρίδα της σφαγής πλησίαζε, ο Michelle Bachelet, Πρόεδρος της Χιλής, όρισε μια ομάδα αρχαιολόγων και ιατροδικαστών για να ανασκάψουν το χώρο που ήταν ο μαζικός τάφος των θυμάτων της σφαγής της Σχολής Σάντα-Μαρία. Βρέθηκαν 2.500 σοροί. Ανεγέρθηκε μνημείο για τους νεκρούς και η ημέρα κηρύχθηκε σαν ημέρα «Εθνικού Πένθους». Το όνομα Σίλβα-Renard αφαιρέθηκε από το σύνταγμα πυροβολικού που μετά θάνατον εκφράζονταν προς τιμήν του.
πηγή: kar.org

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου