Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

1984-85: Η μεγάλη απεργία των Bρετανών ανθρακωρύχων(video)

https://fuckinggames.files.wordpress.com/2013/04/miners-strike.jpg 
Τα ανθρακωρυχεία της Βρετανίας μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, είχαν εθνικοποιηθεί στην λογική της τότε Κενσϋανικής οικονομίας του προστατευτικού κράτους, έτσι είχε δημιουργηθεί το Εθνικό Συμβούλιο Ανθρακα, ένας εθνικός οργανισμός όπου έκανε κουμάντο. Αντίστοιχα ισχυρό πολιτικό ρόλο είχε  η εθνική ένωση ανθρακωρύχων όπου εξ αιτίας και της σημαντικότητας του κλάδου στην οικονομία της Βρετανίας, αποτελούσε ένα από τα μαχητικότερα συνδικάτα.

Στις 6/3/1984 η κρατική Βρετανική Υπηρεσία Ανθρακα ανακοινώνει το άμεσο κλείσιμο περίπου 20 ορυχείων και τον περιορισμό της ετήσιας παραγωγής άνθρακα, γεγονός που σημαίνει ότι 20.000 ανθρακωρύχοι θα μείνουν χωρίς δουλειά. Στα τέλη του  μήνα το Κοινοβούλιο εγκρίνει διατάξεις για την πρόωρη συνταξιοδότηση των ανθρακωρύχων ηλικίας άνω των 50 ετών, ενώ οι νεότεροι προβλέπεται να απολυθούν λαμβάνοντας ως εφάπαξ αποζημίωση το ποσό των χιλίων λιρών για κάθε χρόνο εργασίας. 

Η αντίδραση της Εθνικής Ενωσης Ανθρακωρύχων (NUM) είναι άμεση. Στις 12 Μάρτη κηρύσσει πανεθνική απεργία. Μέχρι τις 15 Μάρτη από τα 170 ορυχεία που ανήκουν στη δύναμη της NUM έχουν κλείσει τα 140. Οι πιο δυναμικές απεργιακές εστίες είναι στο Γιορκσάιρ και το Νοτιγχαμσάιρ. Οι απεργοί ζητούν την ανάκληση του προγράμματος διακοπής λειτουργίας των ανθρακωρυχείων. Ζητούν ακόμη κρατική ενίσχυση, τον εκσυγχρονισμό της εθνικής βιομηχανίας άνθρακα και τη συνταξιοδότηση στα 55 χρόνια. Η στάση της κυβέρνησης είναι άτεγκτη.

Η κυβέρνηση Θάτσερ περνάει νόμο όπου τροποποιεί το άρθρο 6 του Κώδικα Κοινωνικής Ασφάλειας, ώστε τα παιδιά και οι γυναίκες των ανθρακωρύχων να μη δικαιούνται πλέον, όπως στο παρελθόν, προνοιακά επιδόματα κατά τη διάρκεια της απεργίας. Οι οικογένειες πείνασαν και ζούσαν με την αλληλεγγύη άλλων εργαζομένων και την ελεημοσύνη των συγγενών, οι μπάτσοι κυνηγούσαν στους δρόμους απεργούς και τραμπούκιζαν τις οικογένειες τους, ξυλοφόρτωναν με ρόπαλα τους διαδηλωτές που αντιτασσόταν ή βοηθούσαν τους απεργούς, οι δικαστές φορτώνουν τεράστια πρόστιμα στους απλούς εργαζόμενους, στους συνδικαλιστές και στα ταμεία των συνδικάτων, ενώ στέλνουν πολλούς αγωνιστές  στη φυλακή, τα ΜΜΕ  πετούν τόνους λάσπης και κρατικής προπαγάνδας.

Κατά τη διάρκεια της απεργίας, πέρα από τις εννέα ζωές που χάθηκαν, εκατοντάδες τραυματίστηκαν, 11.291 συνελήφθησαν και 8.392 παραπέμφθηκαν στα δικαστήρια με διάφορες κατηγορίες.

Η  Θάτσερ καταστρωνει ακόμα και σχέδιο έσχατης λύσης, να καλέσει τον στρατό για να μεταφέρει τα φορτία γαιάνθρακα στις μονάδες παραγωγής ρεύματος κατά την απεργία, όπως έδειξαν πρόσφατα τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα των Βρετανικών Αρχείων.  

Μεγάλο κύμα συμπαράστασης εκδηλώνεται από  άλλους κλάδους, όπως οι λιμενεργάτες και οι σιδηροδρομικοί.
Ο αγώνας των ανθρακωρύχων άλλωστε, δεν ήταν ο μόνος. Πριν  ξεσπάσει ο πόλεμος του κράτους με τα εργατικά συνδικάτα των ανθρακωρύχων είχαν προηγηθεί οι μεταλλεργάτες, οι σιδηροδρομικοί και οι λιθοξόοι.

Η απεργία έληξε το Μάρτη του 1985 και ήταν μια από τις μεγαλύτερες που έγιναν στη μεταπολεμική Αγγλία. Μετά από την ήττα των ανθρακωρύχων η μαχητικότητα της εργατικής τάξης και η δύναμη των συνδικάτων πήρε την κάτω βόλτα. Μπορεί οι απεργοί να μην πέτυχαν τα αιτήματά τους γνώρισαν όμως τον ανειρήνευτο χαρακτήρα αυτής της ταξικής σύγκρουσης που συνεχίζεται...rizospastis, mnhmhkaieksegersh


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου